Contents
Κλασσικό μέρος για ένα ήσυχο βράδυ ή μεσημέρι με καραφάκια και καλό μεζέ, ο «Καπετάν» σερβίρει εκλεκτά πιατάκια όπως λουκάνικο, τυροκαφτερή, κεφτεδάκια, ρεβιθοκεφτέδες, στραπατσάδα και φρέσκιες σαλάτες. Εδώ θα ξεστρατίσετε από την πεπατημένη του ούζου, χάριν της –ελαφριάς όσο πρέπει- κρητικής ρακής και θα την συνοδεύσετε με αξιομνημόνευτες αυθεντικές γεύσεις, όπως σφακιανές πίτες, καλτσούνια με μυζήθρα και μέλι, απάκι και ψαρομεζέδες. Μεζέδες εκπληκτικοί, πιάτα απλά σπιτικά, χωρίς υπερβολές, και γευστικές αναζητήσεις! Αν σας φέρει ο δρόμος στα μέρη με τη νοτιά τη λιμανίσια, μην πισωπατήσετε, μπείτε μέσα κι απολαύστε γεύσεις και ταξίδι στο παρελθόν… Ντυμένη πολύ κομψά στα λευκά και στα μπλε αυτή η ταβέρνα επενδύει στην απαράμιλλη θέα και σε όλα τα καλούδια της θάλασσας. Συνεχίζουμε το σεργιάνι μας με φόντο τον Σαρωνικό και κατεβάζουμε άγκυρα στο οικογενειακό εστιατόριο, που σερβίρει πάνω από εξήντα χρόνια πειραιώτες και όχι μόνο νόστιμα πιάτα.
Η περιοχή τότε ήταν του τρόμου, μαχαιρώματα, τσακωμοί, υπόκοσμος. Στα δύσκολα χρόνια του '44, αγόρασαν σχεδόν για το τίποτα την μπακαλοταβέρνα του Σαντορινιού, πλάι στην πύλη της Σχολής. Αν τύχεις και στο ηλιοβασίλεμα, όταν ο ρόδινος ουρανός κάνει παρέα στον ήχο της σάλπιγγας στην υποστολή της σημαίας από τη Σχολή Δοκίμων, το ταξίδι στον χρόνο του κινηματογραφικού Πειραιά είναι εξασφαλισμένο. Το 1950, τα Δημοτικά Λουτρά έδωσαν μια πρώτη ανακούφιση στους ανθρώπους που κατοικούσαν στις παράγκες, τα παραπήγματα και τις καλύβες, σιγά-σιγά ήρθε ο πολιτισμός, οι ναυτιλιακές και λοιπές εταιρίες, οι τράπεζες, οι εκκλησιές, τα σχολειά. Ήρθαν και εργάτες από τα Καρβουρνιάρικα, τα ναυπηγεία και τους ταρσανάδες της ακτής Ξαβερίου.
«Οι άνθρωποι εδώ μισούν τα πεύκα, τα βλέπουν και κλαίνε»: 8 χρόνια από τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι
Διαλέξαμε μια πατατοσαλάτα με πέστροφα, η οποία ήταν αρωματική και νόστιμη. Καφενεία, καφετέριες, φαγάδικα, όλα εκεί, το ένα δίπλα στο άλλο, με τους μέσα να χαζεύουν τους έξω και τούμπαλιν. Κλασικά ιταλικά gelato αλλά και ψαγμένες νέες γεύσεις, και τα μαγαζιά που σερβίρουν τα γλυκά που είναι τώρα «στην εποχή τους». Κάνουμε βόλτα στα πιο γνωστά νησιά των Κυκλάδων και ανακαλύπτουμε από την αρχή τη σπάνια ομορφιά τους, τις ντόπιες γεύσεις και τον πολιτισμό τους. Ο νέος all-day προορισμός δίπλα στην Καπνικαρέα συνδυάζει παριζιάνικες γεύσεις με ένα προσεγμένο wine list. Στο σημείο που η κίνηση της λεωφόρου Αμαλίας συναντά τον Εθνικό Κήπο ένα καινούργιο feelgood στέκι προσφέρει εκτός από ωραία πιάτα και προσεγμένα ποτά, την δροσιά και την χαλαρή αίσθηση του πάρκου.
Το τηγάνι βγάζει τσιτσιριστά τα ψιλά ψαράκια, τα τηγανητά μύδια με το κουρκούτι συνοδεύει σάλτσα σκορδάτη και το τηγανητό χταπόδι είναι λιμπιστικός μεζές. Γαύρος μαρινάτος, σαρδελίτσα ψητή, σαλάχι αχνιστό με πικάντικες πινελιές, γαρίδες σαγανάκι με πλούσια σάλτσα και άπαιχτη τηγανητή κουτσομούρα. Ο Πεζούλας στις Τζιτζιφιές είναι γνωστό στέκι, του οποίου η ιστορία κρατά από τις αρχές της δεκαετίας του '50. Νόστιμες ψητές σαρδέλες, ταραμοσαλάτα χειροποίητη, τηγανητά καλαμαράκια και σκαθάρια ψητά.
Στου Πασχαλιά: στο αιωνόβιο καφενείο της Ικαρίας για σουφικό και μαγειριό
- Η ψηλοτάβανη σάλα, έξι εφτά σκαλοπάτια πάνω από τη στάθμη του πεζοδρομίου, στην αρχή λειτούργησε σαν κυλικείο της πολυκατοικίας, και στη συνέχεια έγινε στέκι των ταξιδιωτών και ναυτικών, που βρήκαν εδώ έναν ήσυχο χώρο και μια ζεστή ατμόσφαιρα.
- Για το ούζο και το τσίπουρο θα επιλέξεις χειροποίητη μελιτζανοσάλατα, μανιτάρια ψητά, φάβα παντρεμένη, μύδια σαγανάκι με σάλτσα ντομάτας, καλαμαράκια τηγανητά αλλά και γαρίδες ψητές.
- Είναι ανοιχτός καθημερινά και, εκτός από ψαρομεζέδες και θαλασσινά, προσφέρει επίσης ωραία θέα.
- Το είπε Όρμο της Αφροδίτης, όπως ακριβώς έλεγαν και τον όμορφο όρμο που απλώνεται μπροστά.
Τελευταία στάση σε ένα από τα παλαιότερα ψαροταβερνάκια της περιοχής, αυτό που " φωνάζει" παντού Κάλυμνο. Μπαίνουμε μέσα και ανοίγει το μάτι μας, από πάνω μας κρέμμονται κίτρινα και μπλε καραβάκια. Το σαλπάρισμα ξεκινάει με πιάτα που φλερτάρουν αρμονικά με την παράδοση αλλά και τις μοντέρνες εκδοχές. Η σουπιά είναι μελωμένη και η σάλτσα πυκνή, μυρωδάτη και τόσο νόστιμη που σε προκαλεί να βάλεις ψωμάκι. Και μεταξύ μας μην φύγετε χωρίς μια γενναιόδωρη μπουκιά από την σουπιά κοκκινιστή κρασάτη.
Τέτοια είναι η επιτυχία της Άννας, που κατάφερε -ξεκινώντας χωρίς καμία προηγούμενη σχέση με την εστίαση- να δημιουργήσει ένα μαγαζί ορόσημο για την τοπιική ψαροφαγία. Στη συνέχεια όμως αυτό άρχισε να μεγαλώνει πάρα πολύ και προσέθεσε πιάτα κανονικά. Το όνομά του δεν ήταν πάντα Ψαροκαστέλλα αλλά πάντα βρισκόταν χωμένο σε μια ανηφορίτσα της Καστέλλας, ανάμεσα σε άλλα σπίτια και ακριβώς κάτω από το σπίτι που έμενε και μένει όλη η οικογένεια των ιδιοκτητών.
Γιατί όλοι μιλούν για το Cinobo Μασκώτ, το νέο θερινό σινεμά της Αθήνας;
Το παλιό ψυγείο, οι πολύχρωμες καρέκλες και τα τραπεζάκια του παλιού καφενείου φρεσκάρονται σε μια νεο-ρουστίκ αισθητική, το πεζοδρόμιο όλους τους καλούς χωρά και η Ιλόνα στην κουζίνα κάνει το θαύμα της να μοσχοβολά ιώδιο. Θα κόψεις εισιτήριο αν είσαι της πιο δημιουργικής, νέας γενιάς ψαροφαγίας, που όμως δεν ξεφεύγει από τη ρότα της πιο άπαιχτης, νοσταλγικής νοστιμιάς. Αυτό συμβαίνει, όταν περιστοιχίζεσαι από ανταγωνιστές αλλά και από μια σταθερή πελατεία. Από αυτές που θα σε υποδεχτούν με καψαλισμένο, ζεστό ψωμάκι και αν είναι η τυχερή σου μέρα, ολόφρεσκα αβγουλάκια αχινού, όπως εγώ τα λατρεύω, αφτιασίδωτα, μόνο με το θαλασσινό ζουμάκι τους. Έχει και ψαράκι φρέσκο να επιλέξεις και να σου το μαγειρέψουν όπως τραβά η ψυχή σου. Φτιάχνει κι αυτός εξαιρετική την πειραιώτικη, χυλωμένη κακαβιά, αφρό τηγανητό καλαμαράκι, νοστιμότατο, σαν σπιτικό, κριθαράκι με γαρίδες και κουτσομούρα και καβουροσαλάτα που φαίνεται να μην λείπει από κανένα τραπέζι.
Βραδύπους στη Χίο: τοπική κουζίνα μέσα σε μια καστροσυνοικία
Η κρεμμυδάτη ταραμοσαλάτα, το μαστιχωτό χταπόδι και τα μύδια σαγανάκι με ξινούτσικη σάλτσα φρέσκιας ντομάτας είναι μερικά ακόμα από τα νόστιμα που σερβίρει το μαγαζί–σταθερή αξία της περιοχής. Στη Λίνδο, η σύγχρονη ελληνική κουζίνα συναντά τη χαλαρή πολυτέλεια του fine – dining, με δημιουργικά πιάτα, τοποκές γεύσεις και θέα το Αιγαίο. Έχουν συναισθηματική αξία, είναι κάτι σαν γούρι μου», λέει ενώ κόβει τις πατάτες στο χέρι. Όπως φαίνεται και από τις ασπρόμαυρες εικόνες που κρέμονται στους τοίχους του Ιωνικού, όμως, μέσα στα χρόνια που ακολούθησαν η γειτονιά είχε και ξακουστά γλέντια.
Την κουλτούρα των ανθρώπων που δεν κάθονται μόνο για φαΐ, αλλά πιο πολύ για να χαρούν την παρέα». Παρατηρώ ότι, παρόλο που οι γεύσεις της μικρασιατικής και της ταϊλανδέζικης κουζίνας δεν μοιάζουν, τα τραπέζια τους έχουν ομοιότητες. Η γειτονιά αγάπησε σιγά σιγά το Toukta και τα μυρωδάτα, καυτερά του πιάτα. Ταϊλανδέζικη κουζίνα, με τα σκόρδα, τα αρωματικά και τις εντάσεις της – κανονικά, χωρίς ιδιαίτερες προσαρμογές για τα ελληνικά γούστα. «Η μαμά μου είναι “ερωτική μετανάστρια”», λέει η Μαριάννα που έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στη Νίκαια.
Το απογευματινό «σηκώνει» γαλακτομπούρεκο, παγωτό από φρέσκο γάλα με γλυκό φιρίκι και η νύχτα του κοκτέιλ ανακατεύει ελληνικά αποστάγματα, βότανα, φρούτα και λικέρ σε μια ολόφρεσκη άποψη του Σπύρου Κερκύρα για την ελληνική τέχνη του mixology. Γυρίζει σελίδα για να ξαναγράψει καινούργια ιστορία και επιστρέφει με πάθος στο γιουβετσάκι, ανακαλύπτει το άρωμα του παγωτού περγαμόντο, μεθά με εξαιρετικά αποστάγματα και κοιτά στα μάτια δυο αβγά μάτια. Η πόλη της κρίσης επιστρέφει στις παλιές της αξίες, αναζητά τη δική της ταυτότητα, που μαζί με ένα κεφτεδάκι της γιαγιάς θα της προσφέρει την παρηγοριά μιας ελληνικότητας που αξίζει μια θέση στο μέλλον. Η ψαροταβέρνα "Γιάννης" έχει τη δική της ιστορία αφού λειτουργεί στον ίδιο χώρο εδώ και τριάντα χρόνια.
Η νέα «σοδειά» σε μυστήριο, θρίλερ και νουάρ από την Ελλάδα και το εξωτερικό Στη σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό παρουσιάστηκε νέα νομοθετική ρύθμιση η οποία θα παρέχει στους παλιούς φοιτητές που έχουν αποδεδειγμένα προσπαθήσει να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους μία τελευταία ευκαιρία – Οι δύο προϋποθέσεις Είτε προτιμάμε ένα χαλαρό τσιμπολόγημα με μεζέδες –ταραμοσαλάτα, ελιές, λαγάνα– και ούζο, είτε ένα θαλασσινα με 15 ευρω το ατομο πλούσιο γεύμα με όστρακα, αχνιστά θαλασσινά, μαγειρευτά της κατσαρόλας και ταιριαστά κρασιά, η πόλη έχει τα μαγαζιά που ξέρουν να μας φροντίζουν σωστά.
Είναι γενναιόδωρη μαγείρισσα και της αρέσει τα πιάτα της να είναι πλούσια. Η Μαρία έμαθε να μαγειρεύει από τη μητέρα της, που ήταν Πολίτισσα. «Το πετρογκάζ και η ψηστιέρα που βλέπεις είναι πατέντες του πατέρα μου», λέει η Μαρία. Υπάρχει ακόμη το κουδούνι, εκεί όπου ήταν παλιά η είσοδος του σπιτιού.
This Post Has 0 Comments